پايگاه خبری تحليلی آزاداندیشان - آخرين عناوين سياسی :: نسخه کامل http://azadandishan.com/politic Thu, 19 Jul 2018 23:37:31 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://azadandishan.com/skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پايگاه خبری تحليلی آزاداندیشان http://azadandishan.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پايگاه خبری تحليلی آزاداندیشان آزاد است. Thu, 19 Jul 2018 23:37:31 GMT سياسی 60 هویت انجمن‌های اسلامی:‌ روشنفکری دینی یا روحانیت انقلابی؟! http://azadandishan.com/vdcg4.9xaak9yrrp.html * مقدمه: اولین انجمن اسلامی دانشجویان در سال 1321 و در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، ایجاد گردید و دیگر انجمن‌ها، به تدریج در دیگر دانشکده‌ها و دانشگاه‌های کشور، ایجاد شد. این انجمن‌ها، نقش بسیار مهمی در برهه‌های تاریخی مختلف مانند کودتای 28 مرداد، نهضت امام خمینی‌(ره)، پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی داشتند. بر اساس توصیه امام خمینی(ره) در سال 1358، «دفتر تحکیم وحدت» به منظور مدیریت و راهبری کلان انجمن‌های اسلامی دانشجویان، ایجاد می‌گردد. در 13 آبان 1378، 18 دفتر از دفاتر 50گانه‌ی انجمن اسلامی به دلایل سیاسی و تشکیلاتی، از دفتر تحکیم وحدت، اعلام خروج می‌کنند و «اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل» را ایجاد می‌نمایند. بعد از این انشقاق، همواره بین اعضای این دو تشکل، اختلافات هویتی عمیقی وجود داشته است. لازم به ذکر است که در حال حاضر، برخی از دفاتر انجمن‌های اسلامی دانشجویان، نه عضو «دفتر تحکیم وحدت» هستند و نه عضو «اتحادیه‌ی انجمن‌های اسلامی مستقل» و به صورت منفرد، فعالیت می‌نمایند//***.پورتال تخصصی مناظره و گفتگوی سازمان صداوسیما در عصر سه‌شنبه، 12 شهریور 1392، میزبان مناظره جناب آقای علی خضریان (دبیر سیاسی اسبق اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل) و جناب آقای حسین نقاشی (دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی) پیرامون «هویت انجمن‌های اسلامی دانشجویان و دلایل انشقاق آن» بود.پس از بیان مقدمه‌هایی پیرامون هویت‌های تاریخی انجمن اسلامی دانشجویان و بنیان‌گذاران آن توسط طرفین مناظره، آقای نقاشی گفت: «انجمن اسلامی دانشجویان، پایه و مایه‌ی هویّتی‌ای دارد که به آموزه‌ها و اندیشه‌های روشنفکران دینی باز می‌گردد؛ جریان روشنفکران دینی اعم از تیپ‌هایی مثل نهضت آزادی و ملی-مذهبی‌ها و شخص مرحوم دکتر علی شریعتی و تیپ‌های روحانیّت مثل آیت الله میلانی و آیت الله طالقانی. بی‌شائبه و بدون کوچک‌ترین ابهامی، آقای مهدی بازرگان از پدران و راهبران اندیشه‌ای مجموعه‌ی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و آبشخور فکری جریان دانشجویی مسلمان در کشور در دهه‌های 30 و 40 شمسی بود. آبشخور فکری انجمن‌های اسلامی این‌ها بودند، نه روحانیّت سنت‌گرای ولو انقلابی! انجمن‌های اسلامی دانشجویان، بعد از انقلاب اسلامی و در آستانه‌ی بحث تسخیر سفارت امریکا، نزدیکی بسیار زیادی با روحانیّت سنّتی و انقلابی ما پیدا می‌کند و دگردیسی و پشت کردن به پدران بنیان‌گذار اتّفاق می‌افتد و نگاه غرب‌ستیزانه، باعث می‌شود که یک دهه، در واقع در یک برش، انجمن‌های اسلامی دانشجویان به پدران بنیان‌گذار، پشت کنند و از آبشخور گفتمانی خودشان دور بشوند». نقاشی در ادامه گفت: «از اواخر دهه‌ی 60 شمسی، با طرح درس‌گفتارها و سخنرانی‌های جدید و تحوّل‌یافته‌ای که از طرف دکتر عبدالکریم سروش در رابطه با مدیریت جامعه‌ی اسلامی، حکومت دینی، دموکراسی، حقوق بشر و چگونگی نزدیکی و ارتباط آن با آموزه‌های اسلامی را طرح می‌کنند و رفته رفته، سایر افراد دیگری مثل آقای دکتر هاشم آقاجری، آقای محسن کدیور، آقای شبستری و دیگرانی که به اصطلاح این اندیشه‌ی روشنفکری دینی را بعد از انقلاب اسلامی و بعد از یک دوره‌ی ده ساله‌ی فطرت که اتّفاق می‌افتد، در کنار نیروهای ملی-مذهبی که خودشان را به نوعی میراث‌دار اندیشه شریعتی می‌دانستند، رو می‌آیند و فضا به گونه‌ای می‌شود که دانشجویان انجمن‌های اسلامی از آن خاستگاه برش یک دهه‌ای دور می‌شود و به نوعی به آن آبشخور اصلی و سلف صالح برمی‌گردد». نقاشی همچنین گفت: «آن چیزی که دوستان ما، در واقع آقای خضریان و دوستان ما در انجمن‌های اسلامی مستقل می‌فهمند و می‌گویند و سعی می‌کنند آن را پررنگ کنند، برشی از تاریخ انجمن‌های اسلامی دانشجویان است که من به آن اشاره کرده‌ام؛ برش سال 1358 تا سال 1368! چگونه کسی می‌گوید، انجمن اسلامی دانشجویان هستم و ارتباطش را با این عقبه‌ی تاریخی، قطع می‌کند و می‌گوید فقط یک برش 58 تا 68 و این هست و لا غیر! باید مشخص بشود که کسی که می‌گوید انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، قرابتش با روشنفکری دینی چیست؟! با معنای واقعی دموکراسی چیست؟ با بحث حقوق بشر چبست؟ انجمن‌های اسلامی دانشجویان، فقط یک برش 58 تا 68 نبوده!».آقای خضریان نیز در پاسخ گفت: «من خیلی خوشحالم چون آقای نقاشی، نکته‌ای را فرمودند که من باید سال‌ها تلاش می‌کردم تا این را اثبات بکنم! آن هم این است که دوستانی که عقبه‌ی فکریشان به امثال آقای نقاشی برمی‌گردد، خیلی از سال 58 تا 68، یعنی از دوران حاکمیّت حضرت امام، خوششان نمی‌آید! این برای من خیلی لذّت‌بخش بود که توانستم این حرف را در این جلسه بشنوم! این جلسه، بسیاری از مشکلات بخش هویّت‌های انجمن‌های اسلامی دانشجویان در قالب اتّحادیّه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل را شفاف کرد! نکته‌ی دوم این که ما دقیقاً بر اساس همین برهه‌ی تاریخی که برهه‌ی تاریخی انجمن‌های اسلامی هم هست و بر اساس نگاه حضرت امام که من نفهمیدم که باید حضرت امام را یک روحانی روشنفکر بدانیم یا ندانیم، با برخی از تفکّرات آقای بازرگان مشکل داریم! حضرت امام طرح کردند! ما که نمی‌توانیم در این داستان حضرت امام را کنار بگذاریم! یعنی با آقای سحابی، با آقای بازرگان و با هر کدام از دوستانی که ایشان از آن‌ها نام بردند، مرجعیّت رفتاری و فکری ما با آن‌ها، گفتمان حضرت امام خواهد بود».خضریان در ادامه گفت: «ما بزرگترین روشنفکر دینی تاریخ اسلام را حداقل در دوران معاصر، حضرت امام می‌دانیم! اتّفاقاً همان برهه‌ی تاریخی‌ای که ایشان سعی می‌کند نادیده بگیرد را برهه‌ی صحبت کردن حضرت امام، ترویج تفکّرات حضرت امام و این مسائل می‌دانیم که دارد اتّفاق می‌افتد و ایشان که می‌گوید این مقطع را حذف بکنیم! یعنی استعفای آقای بازرگان را که با اعتراض بچه‌های دفتر تحکیم وحدت و در اعتراض به تسخیر لانه‌ی جاسوسی اتّفاق می‌افتد را ایشان می‌خواهند نادیده بگیرند! یعنی سخنان حضرت امام در خصوص نهضت آزادی را ایشان می‌گوید که ما نادیده بگیریم! یعنی سخنان حضرت امام در مورد افرادی مثل سحابی و دوستان ایشان که در آن جریان بودند را ما باید نادیده بگیریم! یعنی ما باید همه‌ی این‌ها را کنار بگذاریم!».خضریان با مخاطب قرار دادن آقای نقاشی گفت: «آقای نقاشی! اتّفاقاً من از شما خواهش می‌کنم، شما در دانشگاه‌ها این را بیان کنید و بفرمایید که دوستان، حضرت امام را کنار بگذارند و با آقای سروش و این‌ها... . شما اگر این تابلو را بالا بگیرید، ما از شما ممنون می‌شویم! آن چه که شما در این جا بیان کردید را به دوستانتان در دانشگاه‌ها بفرمایید که علناً همین را بیان کنند و از حضرت امام، نکته‌ای را بیان نکنند؛ اتّفاقاً ما از این نکته، استقبال می‌کنیم! اگر حضرت امام، یک فرد غیر روشنفکر دینی است، مال ما! اگر شما، حضرت امام را یک روحانی سنّتی می‌دانید، مال ما! آقای نقاشی! ما خریدار حضرت امام هستیم! حضرت امام مال ما و آقای سروش هم مال شما! نکته‌ای ندارد! این را عهد بکنیم که چنین اتّفاقی، بیفتد! ما قول می‌دهیم که هیچ وقت از آقای سروش حرف نزنیم! اصالت پدرها و آبا و اجداد این جریان مال شما و حضرت امام مال ما! شما قول بدهید که آن جریان مال شما و شهید همتّی که در انجمن اسلامی علامه طباطبایی بوده، مال ما! آن جریان مال شما و شهید باکری انجمن اسلامی تبریز مال ما! آن جریان مال شما و شهید علم الهدای فردوسی مشهد، مال ما! ایرادی ندارد! ما سر این، با هم دعوایی نداریم! اصلاً حرف ما این است که شما بگذارید این‌ها مال ما بماند! انجمن اسلامی این دهه‌ای که دارید می‌فرمایید مال ما، انجمن اسلامی آبا و اجدادش مال شما! ما قول می‌دهیم که هیچ وقت ورود به امثال آقای سروش و آقای مجتهد شبستری و آقای بازرگان و این‌ها نکنیم! من همین جا این را به شما قول می‌دهم! علناً هم دارم اعلام می‌کنم!».نقاشی نیز در پاسخ گفت: «من فکر می‌کنم که بخشی از بحثی را یا من بد مطرح کردم یا ایشان درست متوجّه نشدند که من فکر می‌کنم گزینه‌ی دوم است! انجمن‌های اسلامی دانشجویان بر بحث امام و خط امام، سبقت داشتند! این مجموعه‌ها در سال 1321 به وجود آمده و بحث گفتمان امام، سال‌ها بعد شکل گرفته! مقصود من این نیست که آن برهه باید حذف بشود! من می‌گویم که آن برهه، جزئی از برهه‌ها بوده و انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، فقط آن برهه را می‌چسبد و مابقی را حذف می‌کند! اتّفاقاً این ایراد من به شما است! نه این که من بگویم آن برهه را باید حذف کرد! مگر می‌شود برهه‌ی تاریخی‌ای را از یک مجموعه‌ای با 70 و اندی سال قدمت، حذف کرد؟!». نقاشی در ادامه گفت: «من معتقدم که انجمن‌های اسلامی دانشجویان، رویکردشان مبتنی بر آموزه‌های روشنفکری دینی بوده و تأکید می‌کنم بر این که به امام، هم در برش 58 تا 68 و هم در برش‌های بعدی، لااقل در برخی از انجمن‌های اسلامی، به عنوان زعیم سیاسی و دینی اعتقاد داشتند و اتّفاقاً معتقد بودند فتاوا و رویکردهای مترقی امام در خیلی جاها، راه‌گشای حتی انجمن‌های اسلامی دانشجویان بوده ولی به آن آموزگاران اولیه هم، همچنان پایبند بودند و به نظرم نمی‌شود آن‌ها را حذف کرد! نکته‌ی بحث این است که ما در تفسیرها از امام، ولایت فقیه و قانون اساسی، با هم مشکل داریم! انتقاد ما به جریان‌های تشکل‌های راست و از جمله‌ی انجمن‌های مستقل این است که تفسیرهای تمامیّت‌خواهانه دارید و وقتی شما امام را نام می‌برید، به عنوان یک چماق نام می‌برید! به خاطر این که طرف مقابل را منکوب کنید و کسی دیگر نتواند بحث را ادامه دهد! ما معتقدیم که یک هویّت تاریخی‌ای پشت انجمن اسلامی دانشجویان وجود دارد که دوستان ما در انجمن اسلامی مستقل، آن را به یغما برده‌اند! ما هیچ‌وقت با جامعه‌ی اسلامی دانشجویان یا جنبش‌ عدالتخواه دانشجویی، مشکل هویّتی به معنای تیتر و لیبل نداشته‌ایم اما با انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، مشکل وجودی داریم».خضریان نیز در پاسخ گفت: «نظر نهایی با مخاطب است! انجمن‌های اسلامی دانشجویان در قالب اتّحادیّه‌ی انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل، انشقاقی است در مجموعه‌ی دفتر تحکیم وحدت! در 13آبان 78، 18 دفتر انجمن اسلامی دانشجویان در دانشگاه‌های کشور از دفاتر عضو دفتر تحکیم وحدت یا دفاتر مستقل و تازه‌تأسیس، در قالب اتّحادیّه‌ی انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل، اعلام موجودیّت می‌کند! یعنی این طور نبود که مثلاً در دانشگاه شهید چمران، انجمنی باشد و انجمن اسلامی دانشجویان مستقل بیاید و در کنارش تأسیس بشود! این طور نبوده! انجمن‌های اسلامی عضو دفتر تحکیم می‌آیند این اتّحادیّه را تأسیس می‌کنند و بر مبنای همان بحثی که شما می‌فرمایید، بر مبنای دموکراسی، دانشجویان به این انجمن اسلامی رأی داده بودند! آقای نقاشی! دانشجویان، به انجمن اسلامی‌ای رأی داده بودند که نمی‌خواستند در دفتر تحکیم باشد! چه ایرادی دارد؟! چرا شما دموکراسی را تا آنجایی که خودتان قبول دارید، می‌پذیرید؟! آنجایی که دانشجویان بر خلاف نظر شما رأی می‌دهند، دموکراسی نیست؟! بنابراین ما نرفتیم هویّتی را از جای دیگری بیاوریم».فیلم و متن کامل این مناظره از اینجا قابل مشاهده است. ]]> سياسی Sat, 14 Sep 2013 07:11:28 GMT http://azadandishan.com/vdcg4.9xaak9yrrp.html إخوان المسلیمن؛ دوست ایران یا سلفی تکفیری؟! http://azadandishan.com/vdcfa.d0ww6dciig.html پورتال تخصصی مناظره و گفتگوی سازمان صداوسیما در 5 شهریور 1392، میزبان مناظره آقایان سلیم غفوری (دبیر اتحادیه‌ی بین المللی امت واحده) و سید احمد نکویی (دانشجوی دکترای روابط بین الملل و مسئول سابق بسیج دانشجویی دانشکده روابط بین الملل) بود.در ابتدای این مناظره، آقای نکویی در مخالفت با إخوان المسلمین، گفت: «اساساً وقتی شما حرفی از انقلاب در مصر می‌برید، در نتیجه آن باید یک تغییری در زیرساخت‌های این کشور ‌ایجاد شود که کمپ دیوید یکی از این موضوعات بود اما اساسا ما می‌بینیم موضوعی که در دستور کار عملکرد إخوان قرار نمی‌گیرد، مسئله کمپ دیوید است! دولت آقای مرسی به عنوان نماد إخوان المسلمین در عرصه حاکمیت، با اعزام سفیر و با و با تقدیر و تشکری که از همسر انور سادات کرد، به نوعی نشان داد که دارد یک سری اعتمادسازی‌هایی ‌را بر خلاف جهت اسلام‌گرایانه‌ی خودش می‌کند».در پاسخ به موضوع مطرح شده، آقای غفوری گفت: «در شرایطی که کشور مجلس ندارد، چگونه إخوان می‌توانست درباره کمپ دیوید بازنگری بکند؟! بر اساس حکومتی که مجلس ندارد؟! خب می‌گویند تو چه کاره‌ای که این حرف را می‌زنی؟! مجبور بود قدم به قدم حرکت کند؛ کما این که إخوانی‌ها هیچ‌وقت نگفتند که ما در کمپ دیوید بازنگری نمی‌کنیم! گفتند ما کمپ دیوید را لغو نمی‌کنیم اما ممکن است در بعضی از بندهای آن، بازنگری بکنیم؛ بعضی از بندهای کمپ دیوید، کاملاً به نفع مصر است؛ همین صحرای سینا توسط پیمان کمپ دیوید به مصر برگشت! إخوانی‌ها که نمی‌توانند بگویند که ما صحرای سینا را دوباره به اسرائیل بر می‌گردانیم!».در ادامه آقای نکویی با طرح نمودن موضوعی دیگر، گفت: «إخوان تا زمان سقوط مبارک، هیچ نوع حرکت انقلابی‌ای نکرد! اگر شما مرور کنید، می‌بینید که إخوان هیچ موضع‌گیری جدی نسبت به سقوط آقای مبارک نکرده بود! این درخواستی که الآن به مردم می‌دهند که برای حمایت از آقای مرسی بیایند، یک دهم و حتی یک هزارم این درخواست را در مخالفت با دولت آقای مبارک نداشتند! یعنی می‌خواهم بگویم که حتی گام‌های انقلابی هم برنداشتند! ببینید! کاری که آن موقع این‌ها‌ می‌کردند، امتیازگیری از دولت آقای مبارک بود و همین گام و روش را هم جلو می‌بردند!‌‌‌‌ برای مثال به وی می‌گفتند اگر فلان امتیاز را بدهی، ما بیانیه‌ای نمی‌دهیم!».در پاسخ به این موضوع نیز آقای غفوری گفت: «از بدو تأسیس إخوان یعنی همان سال 1928 تا دوره‌ای که آقای مبارک سقوط کرد، ده‌ها‌ نفر و صدها نفر از رهبران إخوان بازداشت شدند، زندان رفتند، شکنجه شدند، اعدام شدند! این که بگوییم إخوان، حرکت انقلابی نکرده، درست نیست! واقعیت این است که إخوان در مقاطع و برهه‌های مختلف حرکت انقلابی کرد اما تجربه خوبی نداشتند؛ نه تنها در مصر، بلکه در کل جهان عرب تجربیات تلخی داشته‌اند و این تجارب را همیشه در سابقه‌یشان داشتند که اگر ما بخواهیم با انتخابات به قدرت برسیم، باید خیلی گام‌به‌گام حرکت کنیم».    در انتها و به عنوان جمع‌بندی، آقای نکویی گفت: «من معتقدم که باید یک بازشناخت جدیدی نسبت به إخوان داشته باشیم و با دو رویکرد إخوان در حاکمیت و إخوان خارج از حاکمیت، روابط إخوان با عربستان و با تفکر سلفیِ تکفیری و با آمریکا را مورد بررسی قرار بدیم. من با این رفتاری که امروز إخوان دارد، خیلی نمی‌توانم تفاوتی بین جریان سلفیّتِ تکفیری و إخوان قائل بشوم؛ یعنی این دو خیلی به هم نزدیک شدند و خیلی گام به گام هم، پیش آمدند! کما این که یک سری جریان‌های اسلامی جدیدی را که در واکنش به این ناکارآمدی‌ قطعاً دوباره ظهور خواهد کرد، باید تقویت بشوند و مورد توجه قرار بگیرند».آقای غفوری نیز در جمع‌بندی گفت: «ما با گروه‌هایی چپ و ناسیونال و لبیرال و سوسیالیست، نمی‌توانیم به تمدن اسلامی و مفهوم امت اسلامی برسیم. إخوان یک گروهی است که در جامعه مصر ریشه دارد و به نظر من، من حیث المجموع، هنوز هم نزدیک‌ترین گروه به گفتمان انقلاب اسلامی و به حرف ما، إخوان است. تمام حرف‌های من، به این معنی نیست که إخوان اشتباه نداشته است! قطعا إخوانی‌ها خیلی اشتباه داشته‌اند. ما باید سعی بکنیم که با روابط دوستانه و حسنه، إخوانی‌ها را متوجه اشتباهاتشان بکینم اما بدانیم که بازهم در شرایط فعلی مصر، نزدیکترین گروه به ما، إخوانی‌ها هستند».فیلم و متن کامل این گفتگو از اینجا قابل مشاهده و دریافت است. ]]> سياسی Sun, 01 Sep 2013 04:29:35 GMT http://azadandishan.com/vdcfa.d0ww6dciig.html مناظره سردبیران تابناک و الف پیرامون انتخابات 92 و اخلاق رسانه‌ای http://azadandishan.com/vdca1.nu449nekk5.html پورتال تخصصی مناظره و گفتگوی سازمان صداوسیما، در عصر سه‌شنبه 25 تیر ماه 1392، در اولین برنامه از سلسه جلسات «رسانه‌ها و انتخابات 92»، میزبان سردبیران سایت‌های خبری الف و تابناک بود. در ابتدای این مناظره، جناب آقای محمود ملکی (سردبیر تابناک) گفت: «تیتر‌های الف، تیترهایی است که مخاطب را آزار می‌دهد و باعث می‌شود که مخاطبی که قرار است تأثیر بپذیرد، بدتر لج کند. مثلا سایت الف، در برخورد با شخص اول اجرایی مملکت، خیلی شخصی وارد مسئله می‌شود و من اعتقاد ندارم که تیترهای تند و تیز اخبار شما بر آقای احمدی‌نژاد تأثیر گذاشته باشد. در سایت الف، بعضی مطالب، نقد نیست بلکه به‌هم زدن اوضاع است. در مورد قضیه آقای مصلحی وزیر اطلاعات، سایت الف روز شمار ولایت‌پذیری برای آقای احمدی‌نژاد گذاشت! خوب این کار، چه کمکی کرد؟!». جناب آقای شهاب خاکسار (سردبیر الف) نیز گفت: «اساسا الف یا اعضای تیم مدیریت الف یا شخص آقای دکتر احمد توکلی یا بنده خاکسار به عنوان سردبیر الف، چه مناسبات شخصی‌ای با آقای احمدی‌نژاد داشته‌ایم که الان بخواهیم با این بحث‌ها، تسویه کنیم؟! نقد، نقد است! اگر قرار باشد با زبان لیّن در حوزه‌ی نقد صحبت کنیم، ممکن است در جاهایی جواب بدهد اما به خصوص راجع به شخص آقای احمدی‌نژاد، تجربه نشان داده که این زبان، باید صریح‌تر و تندتر باشد تا از آن جواب بگیریم و جواب گرفته‌ایم. این با بحث شخصی، متفاوت است». در ادامه سردبیر الف گفت: «سایت‌هایی مثل تابناک را جزء سرمایه‌های این کشور می‌دانم ولی با همین اعتقاد، واقعا احساس کردم که در انتخابات اخیر به سایت تابناک، جفای بزرگی شد و برای آقای دکتر محسن رضایی هزینه شد و حتی تا آنجایی هزینه شد که برای این که به شخص آقای محسن رضایی وفادار بماند، در بسیاری از مواقع، از چارچوب‌های حرفه‌ای هم خارج شد. چرا سایت تابناک، بی‌دلیل برای آقای رضایی هزینه شد؟!». سردبیر تابناک نیز گفت: «در انتخابات 92، آقای رضایی مظلوم واقع شده بود! همه تریبون‌ها از او گرفته شده بود و هیچ رسانه‌ای نداشت! همه رقبای آقای رضایی، تمام امکانات کشور، زیر دستشان بود و حتی صداوسیما، برای برخی کاندیداها جمعیت‌های کثیر و برای دکتر رضایی، تریبون میکروفون را نشان می‌داد! ما به این نتیجه رسیدیم که باید صدای محروم شنیده شود و اعتبارمان را هم برای مظلوم هزینه کردیم و افتخار هم می‌کنیم! ما هر چه از آقای رضایی تبلیغ کردیم، همه درد مردم بود و هنوز هم معتقدیم که در انتخابات، درد مردم دیده نشد». سردبیر الف نیز در پاسخ گفت: «یعنی شما می‌فرمایید که به فضای انتخابات نگاه کردید و بدون هیچ پیشینه‌ی قبلی، یک‌دفعه در عرصه‌ی انتخابات دیدید که یکی از کاندایدها مظلوم واقع شده و تصمیم گرفتید که به ایشان کمک کنید؟!». سردبیر تابناک نیز گفت: «این طور نیست! پیش‌فرض شما، اشتباه است! شما یک اتفاق را در یک بافت و سیاق خاص تحلیل نمی‌‌کنید. ممکن است ما تئوریک و نظری به این نتیجه برسیم که هزینه کردن یک رسانه، در یک ایام خاص، به نفع یک جریان خاص، اشتباه است ولی این را باید در یک سیاق خاص تعریف کنیم و شما نمی‌روید در خلاء این را تحلیل کنید». در ادامه با توجه به تکرار بحث‌های قبلی و پایان زمان برنامه، مجری اینگونه مناظره را خاتمه داد: «آقای خاکسار (الف) می‌گویند که رسانه برای مخاطب است و نباید برای یک فرد یا جریان خاص هزینه شود و آقای ملکی (تابناک) می‌گویند که ما اصلا هستیم برای این که اینچنین کاری را بکنیم. این اختلاف نظری است که بینندگان و مخاطبین مناظره باید ببینند و اندیشه درست‌تر را انتخاب کنند». فیلم کامل این مناظره از اینجا و متن کامل آن از اینجا قابل مشاهده و دریافت است. انتهای خبر/.   ]]> سياسی Tue, 30 Jul 2013 13:04:58 GMT http://azadandishan.com/vdca1.nu449nekk5.html صوت: مناظره سردبیران الف (خاکسار) و تابناک (ملکی) http://azadandishan.com/vdcd6.0xyyt0922a.html برای شنیدن یا دریافت صوت این مناظره:http://www.monazereh.ir/v-889.htm ]]> سياسی Tue, 30 Jul 2013 12:01:20 GMT http://azadandishan.com/vdcd6.0xyyt0922a.html فیلم: مناظره سردبیران الف (خاکسار) و تابناک (ملکی) http://azadandishan.com/vdcc8.qi22bqpaal.html برای مشاهده فیلم مناظره سردبیران الف (خاکسار) و تابناک (ملکی) به لینک زیر مراجعه فرمایید:www.monazereh.ir/v-889.htm ]]> سياسی Tue, 30 Jul 2013 11:43:00 GMT http://azadandishan.com/vdcc8.qi22bqpaal.html گزارش تصویری: مناظره سردبیران الف (خاکسار) و تابناک (ملکی) http://azadandishan.com/vgla1.nu449nykhk645.,.html ]]> سياسی Tue, 30 Jul 2013 11:18:38 GMT http://azadandishan.com/vgla1.nu449nykhk645.,.html متن کرسی: مناظره سردبیران الف (خاکسار) و تابناک (ملکی) http://azadandishan.com/vdci2.artt1azccb.html متن کامل مناظره جناب آقای شهاب خاکسار (سردبیر الف) و جناب آقای محمود ملکی (سردبیر تابناک) میلاد تتری (مجری): بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‌. «فَبَشِّرْ عِبادِ * الَّـذينَ يَسْتَمِعُــونَ الْقَــوْلَ فَيَتَّبِعُـونَ أَحْسَنَــه‌». بینندگان عزیز، سلام علیکم. اینجا پورتال تخصصی مناظره و گفتگو است و اینجانب میلاد تتری، با کاری مشترک از این پورتال و پایگاه خبری-تحلیلی کرسی‌های آزاداندیشی در خدمت شما هستم. خداوند را حمد و سپاس بسیار می‌گویم که در ماه مبارک رمضان، توفیق عطا شد تا با حضور خبرگزاری‌ها، پایگاه‌های تحلیلی-خبری، روزنامه‌ها، نشریات، ماهنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها، سلسله نشست‌هایی را پیرامون «انتخابات 92، اخلاق‌رسانه‌ای و چشم‌اندازهای پیش رو» آغاز کنیم و در نخستین برنامه، میزبان پایگاه‌های تحلیلی-خبری «الف» و «تابناک» باشیم. جناب آقای خاکسار! جناب آقای ملکی! به پورتال مناظره و گفتگو خوش آمدید. جناب آقای شهاب خاکسار (سردبیر الف): بسم الله الرحمن الرحیم. بنده هم عرض سلام و وقت بخیر دارم. امیدوارم که جلسه امروز ما، شروع خوبی برای سلسله بحث‌هایی که شما به آن اشاره فرمودید باشد و از آنجایی که بعضا ضرب آهنگ مباحث سیاسی روز، آن‌قدر سریع می‌شود که فرصت تفاهم و هم‌فکری را از رسانه‌ها می‌گیرد، این باب خیری که شما باز کردید، بتواند کمک کند که رسانه‌ها هم در این ضرب آهنگ سریع، فرصتی پیدا کنند تا به هم نزدیک‌تر شوند و تفاهم بیشتری پیدا کنند و إن شاء الله بتوانند با تعامل با یکدیگر، نقش سازنده‌تری در عرصه‌های مختلف کشور داشته باشند. جناب آقای محمود ملکی (سردبیر تابناک): بسم الله الرحمن الرحیم. من هم خدمت شما سلام عرض می‌کنم و برای همه مؤمنین و مؤمنات آرزوی قبولی طاعات و عبادات را دارم. إن شاء الله که بحث خوبی داشته باشیم. مجری: جناب آقای ملکی! هفته گذشته که برای هماهنگی برگزاری مناظره با آقای خاکسار مشورت می‌کردیم، ایشان فرمودند که بهتر است که گفتگوی الف را با تابناک یا باشگاه خبرنگاران جوان بگذاریم و ما نیز بنا بر نظر ایشان، از شما برای برگزاری این مناظره دعوت نمودیم و الحمدلله شما نیز اعلام آمادگی کردید. با توجه به این‌که قرار ما بر آن بود که این مناظره‌ها، با حداقل دخالت ما و با سؤال و جواب‌ها میهمانان از یکدیگر انجام شود، از شما اجازه می‌خواهم که این گفتگو را با سؤال جناب آقای خاکسار از شما آغاز کنیم. سردبیر تابناک: (با خنده:) اگر سؤالات ساده باشد، بلامانع است! مجری: بسیار عالی! جناب آقای خاکسار! در خدمت شما هستیم. سردبیر الف: ... [سؤال اول سردبیر الف، پرسشی کاملا تخصصی و غیراختلافی پیرامون چشم‌اندازهای رسانه‌ای تابناک بود که بحث و گفتگو در رابطه با این سؤال، قریب به 15دقیقه به طول انجامید. بعد از پایان این بحث، با تذکر مجری و تأکید ایشان بر پرداختن به مباحث مورد اختلاف طرفین، گفتگو با سؤال تابناک از الف، ادامه یافت]. سردبیر تابناک: سؤال من این است که اگر ایام انتخابات را از جریان اطلاع‌‌رسانی سایت‌های خبری و خبرگزاری‌ها کنار بگذاریم، سایت الف بیشتر یک مخاطب جناحی دارد؛ یعنی در دایره‌ای تعریف می‌شود که بر اساس تعریف مدیران سایت است. در تابناک، اعتقاد ما این است که سایت را برای مخاطب ایرانی می‌خواهیم و خودمان را در قالب جناح خاصی تعریف نمی‌کنیم و می‌خواهیم که مخاطبی که نیاز به اخبار در فضای مجازی دارد، به تابناک مراجعه کند. آیا استنباط ما از سایت الف درست است و اگر درست است، به نظر شما این روش، کارآمد است یا خیر؟ سردبیر تابناک: آن جناحی که الف به آن منتسب است، کدام جناح است؟! سردبیر الف: احساس می‌کنم که جناح اصولگرایی است. وقتی ما الف را در 8 سال اصولگرایی رصد می‌کنیم، قطعا نقد‌های درون گفتمانی زیادی به جریان اصولگرایی دارد ولی اگر بنا باشد بین جناح‌های سیاسی مختلف کشور، یک خط کشی کنیم، قطعا سایت الف را در سایت‌های اصولگرایی تعریف می‌کنیم. سردبیر تابناک:‌ ای کاش فرصتی این بود که ما واژه‌های را یک دور تعریف کنیم و در رابطه با آن‌ها به تفاهم برسیم و بعد به تعیین مصدایق آنها بپردازیم. سایت الف، به عنوان پایگاه اطلاع‌رسانی‌ای که سابقه کمی هم در این عرصه ندارد و به جهت تاریخی، قبل از سایت تابناک تأسیس شده (البته اگر مجموعه تاریخ بازتاب و تاناک را با هم جمع بزنیم، مجموعه تابناک و بازتاب، سابقه بیشتری دارند) و همچنین به عنوان یکی از سایت‌های پربازدید و مؤثر کشور، خالی از جهت‌گیری‌های سیاسی نیست و دیدگاه خاص خودش را دارد و شاید اگر بخواهیم خیلی خلاصه تعریف کنم و جواب سؤال شما را داده باشم، باید بگویم که «الف، الف است»! این سایت، متعلق به هیچ جناح سیاسی به آن مفهومی که مشخصا فرمودید، نیست و برایش شواهد و مثال‌های فراونی هم می‌توانم بزنم. حداقل این است که همواره و همین الان، از طرف رفقای اصولگرایمان، متهم می‌شویم که شما بازی جریان اصولگرایی را به هم می‌زنید! در صورتی که این طور نیست؛ یعنی ما به قصد به‌هم زدن بازی هیچ جریانی، هیچ فعالیت رسانه‌ای را انجام نداده‌ایم و سعی کردیم بر یک اصولی تکیه کنیم و پیگیری کنیم که شاید دقیق‌ترین تعریفش، یک تعریف اصولگرایانه‌ی تحول‌خواهانه باشد. سایت الف، فکر می‌کنم نه تنها یک سایت خبری-تحلیلی اصولگرای تحول‌خواه است بلکه تنها تریبون رسمی و پرمخاطب این جریان نیز هست و مفهومش این است که آن‌چه که به عنوان جریان اصوگرایی (اگر بشود تعریفش کرد)، در کشور اتفاق می‌افتد، الزاماً به اعتبار این که در حوزه اصولگرایی تعریف شده و تصمیم‌گیری شده، هیچ وقت مورد تأیید الف نبوده بلکه این جریانات به اعتبار سلامت و صحت خودشان است که می‌توانند مورد تأیید الف باشد. البته به این مفهوم، سایت تابناک هم حتما یک سایت اصولگراست. من شما را ارجاع می‌دهم به مصاحبه‌ی جناب آقای امیری، صاحب امتیاز سایت تابناک و کسی که سال‌های ابتدایی راه‌اندازی این سایت، مدیر مسئولی سایت را هم برعهده داشتند. ایشان در آن مصاحبه‌ که بعد از راه‌اندازی سایت تابناک در مهر ماه سال 86 با یکی از مجلات مکتوب کشور داشتند، تأکید می‌کنند که ما یک رسانه اصولگرا هستیم. به این مفهموم، الف رسانه‌ای اصولگراست اما رسانه‌ای است که مرز حرفه‌ای‌گری و مرز انجام رسالتش، تعاریف جاری و ساری اصولگرایانه نیست؛ به عبارت دیگر، به مفهوم جریان سیاسی‌اش، الف سایتی است که اصول خاص خودش را دارد و این اصول، در بسیاری از حوزه‌ها، تطبیق و انطباق پیدا می‌کند با جریانی که به نام اصولگرایی در کشور می‌شناسیم؛ البته در بسیاری از حوزه‌های مهم نیز مورد نقد و انتقاد همین جریان اصولگرا قرار می‌گیرد. فکر می‌کنم تمامی کسانی که سایت الف را یک بار دیده‌اند، به طور شفاف و روشن می‌دانند که این سایت، به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی دکتر احمد توکلی فعالیت می‌کند و فکر می‌کنم که عموم مردم هم، احمد توکلی را می‌شناسند. همان طور که احمد توکلی در عرصه سیاسی، یک چهره خاص محسوب می‌شود و شما به سختی می‌توانید ایشان را در قالب یک جریان سیاسی بگنجایند و بگویید که متعلق به این جریان است که گرچه به هر حال، قابل انکار هم نیست که ایشان هم در عرصه سیاسی کشور، یک چهره اصولگراست اما ویژگی‌های خاص خودشان را دارند و طبعیتاً این ویژگی‌های خاص خود ایشان، به سایت هم تسری پیدا کرده و سایت خبری-تحلیلی الف، امروز به عنوان یک رسانه‌ی اصولگرای تحول‌خواه، با مختصات خاص خودش که کمتر در رسانه‌های دیگر سراغ داریم، شناخته می‌شود. من باز ارجاع می‌دهم به همین انتخابات ریاست جمهوری‌ای که یک ماه پیش، پشت سرگذاشتیم و مواضعی که در ماه‌های منتهی به این انتخابات گرفته شد. جامعه خبری-تحلیلی الف، در تمام ایام این انتخابات، به اعتراف بسیاری از دوستان و حتی رقبا، نقش پررنگی در عرصه انتخابات و اطلاع‌رسانی و تحلیل فرآیندهای انتخابی ایفا کرد و الف در این ایام، بسیار پرکار بود اما برعکس بسیاری از رسانه‌های دیگر، از هیچ جریان و چهره سیاسی مشخصی، حمایت نکرد. بعضی از رسانه‌ها و سایت‌های خبری-تحلیلی ما، با وجود همه سبقه طولانی‌ای که داشتند و کار حرفه‌ای که در طول سال‌های گذشته انجام داده بودند، اما در این انتخابات همانند یک شئ یک‌بار مصرف، در اختیار یک چهره سیاسی یا یک جریان سیاسی قرار گرفتند و مصرف شدند و از این جریانات لطمه دیدند و بدون شک، این موضوع با نگاه ارزش‌مدارانه به این میراث گران‌بهای رسانه که سال‌هاست که در اختیار ما قرار گرفته، در تعارض است. برگردم به سؤال جناب آقای ملکی. من فکر می‌کنم که الف همان طوری که فرمودید، یک رسانه‌ی اصولگرا اما با مختصات خاص و ویژگی‌های خاص خودش است که این ویژگی‌ها باعث شده در بسیاری از مواقع از چهارچوب‌های خط کشی شده‌ی یک جریان سیاسی خارج بشود و احیاناً مورد گله و شکایت دوستان هم قرار بگیرد اما الف به این ویژگی‌ها، اعتقاد جدی دارد و هیچ وقت حاضر نبوده و نیست که ارزش‌های والاتر اخلاقی را فدای تمایلات جناحی و سیاسی بکند و در هیچ انتخاباتی هم بنا را بر این نگذاشته که از یک چهره و جریان سیاسی حمایت کند و این عدم تمایل ما به هزینه شدن در انتخابات، دقیقا بر می‌گردد به احترامی که برای مخاطبمان قائل هستیم و فکر می‌کنیم که این مخاطب از ابتدا، از سال 85 که این سایت راه‌اندازی شده، با ما همراه نشده که نهایتاً او را در سال 92 به یک چهره معین سیاسی برسانیم و بگوییم حالا برو و به این آدم رأی بده! بلکه تلاش کرده‌ایم که در یک فضای تعاملی نزدیک با مخاطب، به تحلیل و بررسی آخرین تحولاات و اوضاع مختلف کشور اعم از سیاسی، اقتصای، اجتماعی و فرهنگی اقدام کنیم و در این مسیر هم از کمک خود مخاطبین، بهره زیادی برده‌ایم و امروز به عنوان یک سایت تعاملی که در حقیقت، پیشتاز تعامل در سایت‌های خبری-تحلیلی کشور است، حتما اجتناب می‌کنیم از اینکه بخواهیم این میراث را صرف یک انتخابات بکنیم. سردبیر تابناک: در ابتدا من توضیح مختصری دارم. طبیعتاً اگر ادعا می‌شود سایت الف در انتخابات اخیر، بی‌طرف بوده، به این علت است که کاندیدای مستقیمی در انتخابات نداشته و قطعا اگر آقای احمد توکلی هم کاندیدای ریاست جمهوری می‌شد، احتمالا از اعتبار سایت الف هم یک مقدار هزینه می‌شد؛ همان‌طور که در مجلس، برای جبهه متحد اصولگرا یا اصولگرایانی که ایشان به اسم اصولگرایان تحول‌خواه از آنها نام می‌برند، هزینه می‌شد که این مخصوص سایت خاصی نیست و برای همه سایت هاست؛ ولی مقصود من از سؤالی که درباره اصولگرایی پرسیدم، این نیست که کسی خودش را از اصولگرایی تبرئه کند! قطعا همان طور که شما عرض کردید و آقای امیری صاحب امتیاز سایت گفتند، ما اصولگرا هستیم، ولی بحث ما این است که اصولگرای جناحی با تفکر اصولگرایی، متفاوت است! یکی از افتخارات ما این است که تفکر اصولگرایی را حمایت و ترویج می‌‌کنیم و در آن جهت، اخبار تولید می‌‌کنیم و از زاویه دید اصولگرایی، وقایع سیاسی روز ایران و دنیا را تحلیل می‌‌کنیم و از جریان اصولگرایی جدا نیستیم! بحث من، فقط درباره جناح‌گرایی اصولگرایی است. مجری: یعنی شما معتقد هستید که سایت الف، از تفکر اصولگرایی فاصله گرفته و به سمت اصولگرایی جناحی رفته است؟ سردبیر تابناک: بله! دقیقا عبارتی که می‌خواهم استفاده کنم، همین جناح‌گرایی اصولگرایی است که باعث می‌شود ما در رسانه، دیگر نتوانیم حرفه‌ای عمل کنیم؛ یعنی تعصب جناح، تعصب گروه، تعصب جریان فکری که داریم، اجازه نمی‌دهد که ما نقد درستی داشته باشیم. ممکن است برای مخاطبی که سمپات جریان فکری ماست، این خوب باشد، ولی برای ما، نه! ادعای ما در تابناک این است که ما  می‌خواهیم مخاطب ایرانیانی باشیم که قرار است منبع خبر مطلوب را برایشان فراهم کنیم. این با جناحی‎گری اصولگرایی یا اصلاح‌طلبی، جور در نمی‌آید. سردبیر الف: ممکن است با مثالی افتادن الف در اصولگرایی جناحی را بیان کنید. سردبیر تابناک: بله! ما قطعا از اندیشه‌هایمان جدا نیستیم؛ یعنی من چه اصلاح‌طلب و چه اصولگرا، از اندیشه‌ام جدا نیستم و از زاویه دید خودم به مسائل نگاه می‌کنم ولی من احساس می‌کنم سایت الف، در برخورد با مثلا شخص اول اجرایی مملکت، خیلی شخصی وارد مسئله می‌شود؛ یعنی احساس نمی‌کند که رئیس دولت را دارد نقد می‌کند بلکه احساس می‌کند مثلا از زاویه دید یک نفر، یک آقایی به اسم احمدی نژاد را نقد می‌کند و تیترهای بسیار تندی علیه آقای احمدی نژاد می‌زند! مثلا در همین مسئله واگذاری‌های اخیر! روزهای پیش که سایت الف را رصد می‌کردم، شما واگذاری زمین‌های نمایشگاه بین المللی به صداوسیما را به جلسه تقدیر آقای ضرغامی از آقای احمدی نژاد متصل کرده بودید و بیان کرده‌اید که چون در آن جلسه آقای ضرغامی از آقای احمدی نژاد تمدیح و مدیحه‌سرایی کرده، آقای احمدی نژاد هم زمین‌های نمایشگاه بین المللی را به آقای ضرغامی هدیه داده است! من می‌خواهم بگویم این خیلی شخصی می‌شود و کار رسانه وارد شدن در شخص نیست؛ حتی اگر من هم گاهی در تابناک وارد شخص می‌شوم، اشتباه است. در واقع برنامه ما این نیست که وارد شخص شویم و هدفمان انتقاد از شخص باشد بلکه باید جریان‌ها را نقد کنیم و می‌توانیم روندها و فرآیندها و آسیب‌ها را بشناسیم و در جهت حل آن‌ها اقدام کنیم. یک آفتی که الان در رسانه‌های مجازی ایران وجود دارد، این است که شما هر چقدر تندتر بزنی و مخاطب، لایک بیشتری دهد، به این معناست که موفق‌تر بوده‌ای! من خودم در تابناک بسیار مورد انتقاد هستم و می‌گویند که چرا تیترهای تند نمیزنی؟! چرا فلانی را له نمیکنی؟! چرا از روی او رد نمی‌شوی؟! چرا اینقدر منفعل عمل می‌کنی؟! خوب مخاطب همین‌ها را می‌خواهد ولی مگر قرار است من دنبال مخاطب بدوم؟ نه! اینگونه نیست! سردبیر الف: فرمایش شما دو بخش داشت؛ یکی در حوزه مثالی که زدید، این که ما شخص اول اجرایی کشور را با زبانی تند نقد می‌کنیم، بد است یا می‌‌گویید اینکه ما آن نقد را در حوزه شخصی برده ایم، بد است؟ چون واژه شخصی را چند بار تکرار کردید، من نمی‌دانم از کجای نقدهای الف شما تلقی بحث شخصی کرده‌اید یا اساسا الف، یا اعضای تیم مدیریت الف، یا شخص آقای دکتر احمد توکلی، یا بنده خاکسار به عنوان سردبیر الف، چه مناسبات شخصی با آقای احمدی‌نژاد داشته‌ایم که الان بخواهیم با این بحث‌ها، تسویه کنیم؟ ما روند امور اجرایی کشور را قابل نقد می‌دانیم و اصلا مسیر را مسیر خطرناکی می‌دانیم و به خصوص در حوزه مسائل اقتصادی، به خاطر اشراف ویژه‌ای که هم شخص آقای دکتر توکلی و هم بخشی از بدنه اجرایی سایت الف در حوزه اقتصادی دارند، کاملا متوجه مسیرهای خطرناکی هستیم و معتقدیم در بسیاری از موارد، توانسته‌ایم با به موقع هشدار دادن، مسیرها را اصلاح کنیم و مانع اتفاقات خطرناک‌تر در حوزه‌های اقتصادی کشور شویم. با اینکه زبان الف در انتقاد، بعضا زبان تندی بوده است، ما این را بد نمی‌دانیم. ما علیه شخص آقای دکتر احمدی نژاد، توهین آمیز ننوشته‌ایم یا اگر استثنائاً هم موردی نوشته شده و بتوان از لابه‌لای همه آرشیو الف درآورد، این حتما مسیر عمومی الف نبوده و همیشه سعی کرده‌ایم با حفظ احترام شخص، تندترین انتقادها را بکنیم؛ که در کنار این انتقادات هم بتوانیم موضع انتقاد را اصلاح کنیم و هم اساسا نقد را به رسانه‌ها جاری کنیم. گاهی اوقات به نظر می‌‌آید که این احتراز رسانه‌ها از نقد جدی، که عموما نگران هستند که مبادا تند بشود؛ صحیح نیست. خوب تند بشود! نقد، نقد است! اگر قرار باشد با زبان لیّن در حوزه نقد صحبت کنیم، ممکن است در جاهایی جواب دهد اما به خصوص راجع به شخص آقای احمدی نژاد، تجربه نشان داده که این زبان باید صریح‌تر و تندتر باشد تا از آن جواب بگیریم و جواب گرفتیم. این با بحث شخصی، متفاوت است. این بحث را جاهای دیگر هم شنیدم که رسانه‌های نزدیک‌تر به آقای احمدی نژاد می‌‌گویند که شما با ایشان مشکل شخصی دارید! ما چه مشکل شخصی می‌توانیم با آقای احمدی نژاد داشته باشیم؟ ما چه نسبتی اساساً با ایشان در گذشته یا حال داشته‌ایم که بخواهیم بحث شخصی با ایشان بکنیم؟ اما راجع به واگذاری زمین‌های نمایشگاه به صداوسیما، باید بگویم که چندین سال است که موضوع پرونده واگذاری نمایشگاه بین المللی به بخش خصوصی در قالب اصل 44 مطرح است که این پرونده رفته و برگشته و در دوره‌ای موضوع واگذاری به مجموعه‌ی منتسب به ارتش مطرح شده که ابطال شد و بعد از آن، بخش خصوصی و شبه دولتی هم متقاضی آنجا بودند که در یک فرآیند طولانی و بلاتکلیف، یک دفعه، به فاصله دو روز بعد از برگزاری یک جلسه غیر قابل دفاع در صداوسیما به اسم تقدیر از تلاش‌های 8ساله آقای احمدی نژاد، یک پرونده چند ساله، یک دفعه تکلیفش معلوم می‌شود و به صداوسیما واگذار می‌شود! همان‌طور که آقای ضرغامی هم در آن جلسه گفتند، مشابه این جلسات، مسبوق به سابق بوده و در پایان دولت‌های دیگر هم بوده ولی بالاخره ما و شما در این جامعه داریم زندگی می‌‌کنیم و شبهه تملق در بسیاری از مخاطبین ایجاد شده است. حداقل از باب احتراز از موضع تهمت هم شده بود، هم دولت و هم صداوسیما می‌‌بایست از این تقارن زمانی پرهیز می‌کردند که نکردند. این مورد انتقاد ما و خیلی‌ها بوده و باز هم می‌گویم که بحث شخصی، مطرح نیست! سردبیر تابناک: هیچ کس مخالف با نقد نیست! و اصلا تابناک به یک سایت نقاد معروف است. مشکلی که در خصوص سایت الف داشتم، تیترهایی است که مخاطب را آزار می‌دهد! مخاطبی که قرار است تأثیر بپذیرد، باعث می‌شود بدتر لج کند و به نوع خبری که شما کار کردید، بی‌اعتنا شود. من معتقدم که و حتی یکی از دلایل بی اعتنایی که احتمالا طی سال‌های اخیر، آقای احمدی نژاد به مطبوعات داشت، خود ما بودیم که این قدر تیترهای تند می‌زدیم که گاهی حاوی اهانت بود و این تیترها، چه رئیس جمهور و هر مسئول دیگری را بی‌تفاوت می‌کرد و در شأن خود نمی‌دیدند که پاسخ بدهند. در سایت الف، بعضی جاها، مطالب نقد نیست بلکه به هم زدن اوضاع است. در مورد قضیه آقای مصلحی وزیر اطلاعات، سایت الف روز شمار ولایت‌پذیری برای آقای احمدی نژاد گذاشت! خوب این کار، چه کمکی کرد؟ جز این که اوضاع را بیشتر به هم زد و جز این که عده‌ای را به رئیس جمهور بی‌اعتماد کرد. زمانی است که ما می‌خواهیم کاری کنیم که تأثیرگذار باشد، باید آسیب را بشناسیم و اصلاح کنیم و مثلا به آقای احمدی نژاد بگوییم که شما بر این بنیان، رئیس جمهور شده‌ای و الان به بنیان، بی‌تفاوت و بی‌اعتنا شده‌ای! شما به نظر خودتان از روز شمار ولایت پذیری جواب گرفتید؟! آیا این مسیرش بود؟! تقریبا هرکسی که این را می‌دید، از این نوع رفتار رسانه با آقای احمدی نژاد، ناامید می‌شد! آقای احمدی نژاد خیلی نقد دارد! ما از اول تا آخر دوره، آقای احمدی نژاد را نقد کردیم؛ اگر شما از یک برهه‌ای متوجه شدید که باید آقای احمدی نژاد را به عنوان یکی از شاخص‌های جریان اصولگرایی نقد کنید، ما از همان اول نقد می‌کردیم! می‌خواهم بگویم من در واقع آقای احمد توکلی را جدا از جناح اصولگرایی نمی‌دانم و خیلی از سیاست‌های اقتصادی که بعدا در درون همین دولت اصولگرا اجرا شد و به شکست انجامید، با موافقت و همراهی همین جریان اصولگرا که اتفاقا آقای احمد توکلی هم جزء همین جریان بود، شکل گرفت. ما برعکس شما، نه اینگونه بودیم که اول دوره، حمایت کامل از آقای احمدی نژاد بکنیم و بگوییم شخصیتی است که می‌خواهد همه چیز را دگرگون کند و نه در آخر دوره گفتیم که ایشان به درد هیچ کاری نخورد! ما از اول نسبت به ایشان انتقاد کردیم و هم معتقدیم که آقای احمدی نژاد، کارهای خوبی را انجام داده‌اند و حتی از خدماتی که به نظام و مردم انجام گرفته، تقدیر می‌کنیم. تفاوت ما با رسانه‌های جناح اصولگرایی، این است! سردبیر الف: جناب ملکی چند پیش فرض برای خودشان گرفتند و مبتنی بر پیش فرض‌هایی که بنده قبولشان ندارم، تحلیل می‌کنند. می‌‌فرمایند الف را خارج از یک جریان نمی‌دانند که قبول ندارم! می‌‌فرمایند الف از ابتدای دولت آقای احمدی نژاد نقد نکرده و در برهه‌‌ای که احتمالا مشکل شخصی با دولت پیدا کرده، نقد کردن را آغاز کرده! من نمی‌دانم که این تحلیل‌ها، مبتنی بر چه واقعیت‌هایی است و آن را قبول ندارم! آقای احمد توکلی خاطره‌ای را از اولین روزهای دولت، نقل می‌کنند که در طی جلسه‌ای که با آقای احمدی نژاد داشتند، با اینکه دیگران ایشان را با عناوین مختلف صدا می‌زدند، ولی من طبق سابقه رفاقتی که با ایشان داشتم، اصرارم این بود که ایشان را با لفظ آقامحمود، صدا بزنم. دلیل ایشان شناختی بود که از ویژگی اخلاقی آقای احمدی نژاد داشتند که با این کار آن را تعدیل کنند. در واقع دلیل ایشان، نگرانی از نوعی تکبر آقای احمدی نژاد بود و هم یادآوری علقه‌های برادرانه‌ای که بین ایشان و دوستانش در جریان اصولگرایی بود که آقای احمدی نژاد بعدها بسیاری را فراموش کرد. من به طور مشخص خاطرم است که از ابتدای راه اندازی تابناک، موضع آن، موضع نقد نسبت به دولت البته با ویژگی‌های خاص خودش بوده است. من امیدوار بودم همان طور که من آرشیو سایت تابناک را در ذهنم مرور کردم، آقای ملکی هم نیم‌نگاهی به آرشیو الف کرده باشند و نفرمایند که ما از دوره‌ای به بعد یادمان آمد که دولت مشکل دارد! درباره احمد توکلی باید بگویم به عنوان نماینده اصولگرای مجلس و یکی از اقتصاددانان مجلس، از اولین روزها، نقدش را راجع به برنامه‌ها و سیاست‌های اجرایی و اقتصادی آقای احمدی نژاد شروع کرد و هیچ خلاء و فاصله‌ای در اینجا وجود نداشت. نه به این معنا که این نقد، فی ذاته مسئله بود و الزاما باید یک نفر را نقد کنیم. به هر حال، جای نقد وجود داشت و همان طور که تابناک از اولین روزها، نقد را شروع کرد الف هم از بیش از یک سال قبلش، آن را شروع کرده بود! اما وارد بحث بعدی می‌شویم. ببینید سایت تابناک در بهمن ماه به دلایلی که عموم بینندگان آن مطلع هستند، فیلتر شد. همین اتفاق چند ماه قبلش برای سایت الف افتاده بود. کاش در فرصتی هم برای پرداختن به این نوع نگاه‌ها و برخوردها با رسانه‌ها داشته باشیم و صحبت کنیم. من به عنوان سردبیر سایت الف در آن ایامی که سایت تابناک فیلتر شده بود، یادداشتی در الف نوشتم که کمکی کرده باشم و فشاری بیاورم بر آقایانی که به صورت فراقانونی و با کج‌سلیقگی این تصمیم را گرفته بودند، تا اصلاح کنند. در آن یادداشت نوشتم، سایت‌هایی مثل تابناک را جزء سرمایه‌های این کشور می‌دانم و آقایان را متوجه کردم که همین الان، قبل از اینکه این سایت را فیلتر کنید، تعداد بازدیدکنندگان تابناک در روز، از مجموع شمارگان تمام روزنامه‌های کثیرالانتشار بیشتر بوده است! در این دنیایی که هجمه رسانه‌ای دنیای غرب علیه ما با این گستردگی، افکار جهان را متأثر از خودش می‌کند، سایت‌هایی مانند تابناک هستند که می‌توانند به عنوان سربازان رسانه‌ای نظام جمهوری اسلامی در حوزه فضای مجازی ایفای نقش مفید کنند و شما به جای این که این‌ها را تقویت کنید، با کج‌سلیقگی یکی از سربازان خودی را از صحنه خارج می‌کنید! این اعتقادم درباره سایت‌هایی مثل تابناک است، ولی با همین اعتقاد، واقعا احساس کردم، جفای بزرگی در انتخابات اخیر به سایت تابناک شد و برای آقای دکتر محسن رضایی هزینه شد. آقای محسن رضایی شخصیت نظامی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی مورد احترامی در کشور هستند اما هیچ ضرورتی نداشت که یک رسانه آن هم با این همه ارزش و اعتبار، صرف یک شخص بشود، هزینه کند و لطمه بخورد! حتما خود دوستان لطمه آن را احساس کردند و قبول دارند که سایت تابناک از این جریان انتخاباتی لطمه خورد و تا آنجایی هزینه کرد که برای این که به شخص آقای محسن رضایی وفادار بماند، در بسیاری از مواقع، از چارچوب‌های حرفه‌ای هم خارج شد. در همان مصاحبه‌ای که چند دقیقه پیش هم به آن اشاره کردم، آقای امیری فرموده بودند مرز حرفه‌ای گری رسانه را، صداقت می‌دانم. گرچه این تعریف، تعریف جامع و کاملی از حرفه‌ای‌گری رسانه‌ای نیست اما بالاخره، صداقت یکی از شاخص‌های مهم ارزش‌گذار بر فعالیت‌های یک رسانه است که تابناک این را هم در ایام انتخابات، خدشه‌دار کرد. به نظرم این موضوع، جای انتقاد دارد و این نقد من شخصاً از حوزه دلسوزی نسبت به رسانه است. کاش ما ارزش رسانه را بالاتر از این می‌دانستیم که بخواهد در این ایام، هزینه شود. من از خارج شدن تابناک از حوزه صداقت در این ایام، مثالی بزنم. در آخرین روز تبلیغات انتخابات، یک خبر در تابناک درج شد از نتایج یک نظرسنجی 100 هزار نفری که من نمی‌دانم از کجا آمده بود و تأکید شده بود در این نظرسنجی، آقای محسن رضایی اول، آقای روحانی دوم و بقیه هم به ترتیب پشت سر این بزرگواران! یا تبلیغاتی که در روز ممنوعیت تبلیغات انجام شد و تابناک به نفع آقای رضایی، چندین کلیپ تصویری از تبلیغات آقای محسن رضایی و شعارهایشان را روی سایت گذاشته بود و از عموم مخاطبین خود خواسته بود که از طریق موبایل، آن را منتشر کنند! عصر روز پنج شنبه در دفتر دادستان تهران، جلسه‌ای بود با حضور مدیران رسانه‌ای کشور؛ من در آن جلسه، پرینت خبر را به آقای امیری نشان دادم و دلیل و مفهوم این عمل خطا با وجود ممنوعیت را جویا شدم. خبری هم تیتر شده بود که در جلسه کاندیداهای اصولگرا، آقای قالیباف، آقای ولایتی و آقای جلیلی تصمیم گرفتند به نفع آقای رضایی انصراف بدهند که پس از مدت کوتاهی این را از سایت برداشتید! ما و شما به عنوان رسانه‌هایی که از یک فراگیری بیشتری برخورداریم، این تجربه را داریم که خبری را که ما در سایت می‌زنیم، فورا در سایت‌های خبری-تحلیلی  کشور منتشر می‌شود، هرچند شما آن خبر را 5 دقیقه بعد از سایت بردارید، بازهم در سایت‌های دیگر منتشر می‌شود و آن خبر شما، کار خودش را کرده! من حاضرم 10 خبر مشابه این خبر، در روز پنج شنبه قبل از انتخابات، مثال بزنم که هم از چهارچوب صداقت خارج شده بود و هم از چهارچوب اخلاق انتخاباتی! من این‌ها را از باب انتقاد به تابناک نمی‌گویم بلکه از باب دلسوزی نسبت به یک میراث ارزشمند رسانه‌ای می‌گویم! امروز، من به عنوان سردبیر سایت الف اعتراف می‌کنم به این که تابناک، روزانه بیش از دو برابر سایت الف بیننده دارد! من به عنوان یک مدیر رسانه‌ای فعال در حوزه فضای مجازی، مفهوم این اعداد را خوب می‌‌فهمم و من خیلی علاقمند هستم و جزء برنامه‌های ماست که در یک مقطعی، میزان مخاطبی را که تابناک با شیوه‌های مختلف جمع کرده، بتوانیم جذب و اثرگذاری کنیم اما حالا با این سرمایه، این گونه بازی می‌کنیم؟! در وهله اول، نتیجه آن را در کار خودمان هم می‌‌بینیم. خود شما هم دیدید و ما هم که از بیرون رصد می‌کنیم، آمارهای بازدید سایت و سایر پارامترهای مربوطه را می‌‌بینیم و از همه مهمتر این که در دراز مدت، می‌خواهیم چه بر سر این میراث بیاوریم؟! سردبیر تابناک: من هم به عنوان سردبیر تابناک اعتراف می‌کنم که تابناک، آکنده از اشتباهات است و ادعا نمی‌کنیم که درصد زیادی از کارهای ما درست است. خیلی از کارهای ما اشتباه است چون در فضای نت است و لحظه‌ای تصمیم می‌‌گیریم، پس ممکن است اشتباه باشد مثل همان خبری که شما می‌گویید و مربوط به روز پنج شنبه قبل از انتخابات بود و آن خبر را هم ما کار نکرده بودیم و تولید تابناک نبود بلکه یک منبع مستقلی کار کرده بود که ارتباطی هم به تابناک نداشت. ما آن خبر را از روی جهل به قانون منتشر کردیم؛ یعنی قانون اجازه نمی‌داد آن لحظه آن خبر را منتشر کنیم. بعدا که من قانون مطبوعات را خواندم، دریافتم که قانون مطبوعات، مانع انتشار آن خبر می‌شد و آن خبر تبلیغاتی نبود بلکه خبری راجع به انصراف عده‌ای به نفع یک نفر بود. تیتر خبر این بود: تلاش‌ها برای انصراف آن 3 نفر به نفع دکتر رضایی، ادامه دارد. سردبیر الف: نه! خبر دقیقا خبر انصراف بود و فرموده بودند که جلسه‌ای تشکیل شد با حضور این 4 نفر، که در انتهای این جلسه، قرار شد که آقایان جلیلی، قالیباف و ولایتی به نفع آقای محسن رضایی انصراف دهند. همین عنوان انصراف اصولگراها به نفع آقای رضایی را در یکی از موتور جستجو وارد کنید، آن را در سایت‌های مختلف خواهید دید و من آن را از سایتی انتخاب کردم که این سایت هم به نفع دکتر رضایی موضع‌گیری می‌کرد که به این شرح است: به گزارش پایگاه خبری فریادگر، سایت تابناک در عصر امروز (پنج شنبه 23 خرداد 1392 در ساعت 14) خبری را بر روی خروجی خود قرار داد: «بعد از ائتلاف عارف و روحانی و به تجمیع رسیدن اصلاح طلبان بر روی یک نامزد، بزرگان اصولگرایی تلاش خود را برای معرفی کاندیدای واحد آغاز کردند. بنا بر اخبار رسیده، در این جلسه که بزرگان اصولگرا و ولایتی، رضایی، جلیلی و قالیباف حضور داشتند، محسن رضایی اعلام کرد که قصد کناره‌گیری ندارد و به احترام بزرگان اصولگرایی در این جلسه شرکت کرده است. در این جلسه که از ساعاتی پیش آغاز شده و همچنان ادامه دارد در نهایت تصمیم بر آن شد که دیگر نامزدهای اصولگرا به نفع محسن رضایی کنار بکشند». این کل متنی بود که آن روز منتشر شد که یه مقدار از اخلاق رسانه دور بود و باعث نقض قانون ممنوعیت تبلیغات شده بود و خیلی هم بدیهی بود که قانون اجازه انتشار چنین خبرهایی را در آن تاریخ نمی‌دهد. البته امیدوارم خبری که به عنوان مثالی از آنچه که توضیح می‌دادم عرض کردم، از آن تلقی مچ گیری نشود و امیدوارم این مناظره هم، به مناظره بگم بگم تبدیل نشود! به هر حال چون به متن خبر اشاره شد این خبر را از باب خطاهایی عرض کردم که یکی از سرمایه‌های ارزشمند رسانه‌ای را خدشه دار کرده است. البته بحمدالله سایت تابناک آن قدر ریشه قوی در عرصه رسانه‌های مجازی کشور دارد که با یکی‌دو تا خطای این شکلی، آسیب جدی نبیند و ریشه کن نشود اما حیف است که این رسانه ارزشمند در یک مقطع کوتاه بخواهد این گونه عمل کند! و البته جسارتا عرض می‌کنم که این موضوع پذیرفتنی نیست که ما از هر چه در سایتمان منتشر می‌شود با خبر نباشیم و شاید صاحب امتیاز سایت از همه خبرها با خبر نباشد و بی خبری او قابل توجیه باشد، ولی من و آقای ملکی باید قبل این که اخبار در سایت منتشر شود حتما آن‌ها را دیده باشیم یا حداقل آنقدر به مجموعه اعتماد داشته باشیم که یک بخش‌هایی را به آنها واگذار کنیم و فرآیندهایی را پیش‌بینی کرده باشیم! که خود آقای ملکی هم این را قبول دارند. به هر حال خبری که دقایقی بعد از انتشارش از تابناک حذف شد، به سرعت در رسانه‌های دیگر تکثیر و منتشر شد و من می‌خواهم بگویم این‌ها مثالی بود از آن مواردی که این میراث ارزشمند را خدشه دار کرده است. سردبیر تابناک: بله! چیزی که فرمودید درست است! ولی من نمی‌گویم یک خبر خدشه‌دار می‌کند! من می‌گویم ما خیلی بیشتر از این‌ها خبر اشتباه داریم! شما به یک موردی اشاره کردید ولی خیلی بیش از این‌ها ممکن است ما خطا کنیم. من به عنوان سردبیر که باید همه محتوای سایت را ببینم، انسان هستم و ادعایی ندارم که همه چیز را می‌دانم و همه قوانین را می‌دانم و بر همه امور مسلط هستم! من اشتباه می‌کنم کما اینکه شما هم ممکن است اشتباه کنید. اشتباه در کار رسانه، خیلی زیاد است ولی اشتباه ما در این مورد، جهل به قانون بوده است که به محض اینکه در قانون تبلیغات خواندم که خبری دال بر انصراف هم غیرقانونی است و وقتی به قانون آگاه شدم، فورا خبر را حذف کردم و اشتباه من بوده است. سردبیر الف: آقای ملکی! ببخشید که حرف شما را قطع می‌کنم! بعضی اشتباهات آثارش آن قدر وسیع است که به این راحتی نمی‌توان از آن عبور کرد! از شما خیلی بعید است که وقتی وارد مقطع انتخابات می‌شوید، آن هم نه به عنوان یک رسانه صرفا خبری-تحلیلی بلکه به عنوان تریبون یکی از کاندیداها وارد می‌شوید، بر اجزای قانون انتخابات و مطبوعات تسلط پیدا نکرده باشید! می‌خواهم این را بگویم که بعضی اشتباهات در فضای نت را دیگر نمی‌شود جمع کرد و این شبیه خبری است که راجع به یک CD در تابناک منتشر شد! همان بحث CD قرمز که اولین بار در تابناک مطرح شد و بعد دست مایه بسیاری از سایت‌ها شد. ولی چرا پس از مدت کوتاهی این خبر از سایت شما حذف شد؟! سردبیر تابناک: ببینید!CD  قرمز، وجود داشت و هنوز هم وجود دارد و من CD قرمز را دیدم و این اشتباه نبوده است و این یک تحذیر است که ما به عنوان یک رسانه از یک موضوعی اطلاع داریم که چنین CD‌ ای وجود دارد و می‌خواهیم هشدار دهیم و البته شما احتمالا اطلاع دارید که چگونه این خبر از سایت حذف ‌شد! من بحث اشتباه را قبول دارم ولی درباره این موضوع، شما تصور می‌کنید که اشتباه است؟! مجری: آقای خاکسار! این اشتباهاتی که شما می‌فرمایید وجود دارد ولی اگر آن قدر که شما این اشتباهات را بزرگ نشان می‌دهید، بزرگ بودند چرا مخاطبان ایرانی که فهیم هستند، از دور تابناک پراکنده نشدند؟ سردبیر الف: مخاطب ایرانی به دلایل مختلف که یکی از آن دلایل هم این است که خیلی قدرت انتخاب بالایی ندارد، به رسانه‌اش وفادار است! جایگزین الف یا تابناک یا سایت‌هایی شبیه این مگر چند تا در کشور وجود دارد؟! سردبیر تابناک: بحثی که من دارم درباره اصول و رویه‌ها است! اگر من اشتباهی کرده‌ام می‌‌پذیرم و قطعا بیش از این‌ها اشتباه کرده‌ام ولی اصول و رویه من این نیست که به کسی توهین کنم! این نیست که تعمدا خبر کذبی درباره فردی منتشر کنم و مطلع از کذب بودن آن باشم! حالا شما ده اشتباه دیگر از من بیان کنید! من معصوم نیستم و ممکن است اشتباه کنم و اشتباه خود را می‌پذیرم! البته همان طور شما هم اشتباهاتی داشته‌اید؛ مثلا یک زمانی آقای توکلی، آقای موسویان را به جاسوسی متهم کرد و الف پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای در موضوع جاسوسی آقای موسویان ایجاد کرد که آقای موسویان جاسوس است! بعدا حکم دادگاه آمد که ایشان جاسوس نیست و معذرت خواهی کردید! ما حداقل با آبروی کسی بازی نکرده ایم! سردبیر الف: در طول 7 سال فعالیت الف، 3 یا 4 مورد از این خطاها ممکن است پیدا شود که هر بار که الف به خطایش پی برده، بلافاصله عذرخواهی کرده است ولی بحث ما راجع به خطاها نیست بلکه من گفتم راجع به انتخابات، سایت تابناک، بی‌دلیل هزینه شد. مجری: دوستان خواهشاً به اصل مطلب بپردازید! آقای ملکی چرا تابناک به زعم ایشان، خودش را خرج آقای رضایی کرده است؟ سردبیر تابناک: ببینید! همه ما ممکن است اشتباه کنیم! مصداقی را شما می‌گویید و مصداقی را من می‌گویم و کسی هم که بپذیرد، قطعا موفق‌تر است! من در آن مصداق، جهل به قانون داشتم و قبول کردم که اشتباه از جانب من بوده است. در رابطه با این که می‌گویید چرا تابناک را خرج دکتر رضایی کردیم، باید عرض کنم که من، محمود ملکی، شرعاً وظیفه خودم می‌دانستم که در فضای سیاسی آن موقع کشور از آقای محسن رضایی حمایت کنم و اگر مسئول یک رسانه دیگر هم بودم، باز از ایشان حمایت می‌کردم. سؤال پیش می‌‌آید که چرا؟! چون همه رقبای آقای رضایی، تمام امکانات کشور، زیر دستشان بود و آقای رضایی، هیچ امکاناتی نداشت! مثلا آقای قالیباف، حداقل 70 سایت و نشریه مکتوب و غیرمکتوب داشت! هر جا می‌رفتید ایشان را جار می‌زدند! آقای روحانی هم پشتوانه اصلاح‌طلبی داشت و رسانه‌های اصلاح‌طلب به انواع مختلف و شبکه‌های مختلف ماهواره‌ای از ایشان حمایت می‌کردند. آقای ولایتی هم به همین شکل! حتی صداوسیما که ما در ایام انتخابات، انتقادات زیادی نسبت به عملکرد آن داشتیم، برای برخی کاندیداها جمعیت‌های کثیر و برای دکتر رضایی، تریبون میکروفون را نشان می‌داد! من شرعاً وظیفه خودم می‌دانستم و مجموعه تابناک به این نتیجه رسیدیم که اگر زمانی ما را مخیّر کنند به دفاع از ظالم یا دفاع از مظلوم و هزینه اعتبار برای مظلوم، دومی را انتخاب می‌کنیم! بله ما، اعتبارمان را هم برای مظلوم هزینه کردیم و افتخار هم می‌کنیم! آقای رضایی مظلوم واقع شده بود! همه تریبون‌ها از او گرفته شده بود و هیچ رسانه‌ای نداشت! در حالی که رقبا از رسانه‌هایی متعدد که با پول بیت المال اداره می‌شد، استفاده می‌کردند. مثلا رسانه سازمان تبلیغات اسلامی یعنی مهر، فارس، تسنیم، رسانه‌های شهرداری و رسانه‌های اقماری که با پول بیت المال اداره می‌شدند، برای چه کسانی استفاده می‌شد؟ من الان بحث حرفه‌ای رسانه ندارم بلکه بحث شرعی و اخلاقی آن را عرض می‌کنم! یعنی اگر من در هرکجای دیگری هم بودم و با این وضعیت مواجه می‌شدم که کاندیدایی با صلاحیت و واجد شرایطی هست ولی قرار است صدایش شنیده نشود و من هم ابزاری به اسم رسانه دارم که می‌توانم آن را هزینه کسی بکنم که شرعاً و اخلاقاً کاندیدای واجد شرایط و صلاحیت‌دار است و می‌تواند درد مردم را درمان کند، وظیفه دارم که این کار را بکنم. ما هر چه از آقای رضایی تبلیغ کردیم، همه درد مردم بود و هنوز هم معتقدیم در انتخابات درد مردم دیده نشد و در آخر، با تبلیغات عجیب و غریبی که انجام شد، یک مؤلفه دیگری بر درد مردم غلبه پیدا کرد و بازهم درد مردم در انتخابات دیده نشد! چند وقت دیگر شما مشاهده خواهید کرد که مثلا درد آقایی که توی فلان شهر نفت‌خیز است اما خانه هم ندارد و داد می‌زند، شنیده می‌شود یا نه؟! مطمئناً دیده نمی‌شود چون رسانه‌ها نمی‌گذارند که دیده بشود. اگر شما می‌گویید هزینه کرده‌ایم، من اعتقاد ندارم که تابناک را برای آقای رضایی خیلی بیشتر از رسانه‌های دیگر برای دیگر کاندیداها هزینه کرده باشیم؛ البته با این تفاوت که دیگر کاندیداها از رسانه‌های دولتی و بیت المال استفاده کردند در حالی که ما خصوصی هستیم. شما در جریان هستید که تابناک، از هیچ کجا پولی دریافت نمی‌کند و خصوصی اداره می‌شود و اگر شما معتقد هستید که مخاطب ما افت کرد آن چیزی که من می‌بینم، افت چندانی نکرده است. در ضمن، هزینه ما به خاطر آقای رضایی نبود بلکه به خاطر خود مخاطب بود چون اعتقاد داشتیم این هزینه می‌تواند درد مردم را درمان کند. سردبیر الف: آقای ملکی! شما سایت شخصی هم دارید؟ سردبیر تابناک: خود من، نه! سردبیر الف: ای کاش یه سایت شخصی داشتید و وقتی که احساس کردید که یکی از کاندیداها مظلوم واقع شده، آن را در اختیار ایشان می‌گذاشتید. این سایت‌هایی که در اختیار من و شماست، برعکس آن چیزی که تصور می‌کنید که چون هزینه‌هایش را خود ما داریم تأمین می کنیم پس این سایت‌ها شخصی هستند و دولتی نیستند، این سایت‌ها متعلق به مخاطبان ما هستند. سردبیر تابناک: من چنین تصوری نکردم! حتی همین هزینه کردن هم برای مردم بود! سردبیر الف: شما می‌فرمایید که تو فضای انتخابات نگاه کردید به عرصه انتخابات و بدون هیچ پیشینه قبلی، یعنی آقای محسن رضایی در موقع راه‌اندای سایت بازتاب در سال 81 و بعدش در سال 86 در زمان راه‌اندازی سایت تابناک، هیچ ارتباطی با این دو تا سایت نداشت و از ساال 92، شما یک دفعه در عرصه انتخابات دیدید که یکی از کاندایدها مظلوم واقع شده و رفتید که بهشون کمک کنید. سردبیر تابناک: این طور نیست! پیش فرضتان اشتباه است! سردبیر الف: ما این برداشت را از صحبت‌های شما داشتیم. مجری: ما به عنوان وظیفه، باید همه رسانه‌ها را رصد کنیم و تعارف هم نداریم! تابناک خیلی پیش‌تر از بحث انتخابات و قبل از اینکه جهت‌گیری بقیه رسانه‌ها مشخص شود، تیتر «آقا محسن» را می‌‌زد. سردبیر الف: به هر حال، تابناک رسانه آقا محسن رضایی است! ببینید اتفاقا یک مورد دیگر از آن ده خبری که گفتم در روز پنج شنبه که ممنوعیت تبلیغات بود، در تابناک منتشر شد که بعضا خلاف واقع بود و بعضی دیگر هم شاید واقعی بود، اما خلاف قانون انتخابات بود، پیرامون عملکرد صداوسیما است. در عرصه انتخابات ما به عنوان سایتی که همواره حداقل در این 2-3 سال اخیر منتقد صداوسیما بودیم و من به عنوان سردبیر سایتی که منتقد به بسیاری از کارها و تصمیمات صداوسیما این عرض را می‌کنم که در مقطع این انتخابات، تنها کسی یا تنها ستادی یا طرفداران تنها کاندیدایی که مدعی مظلوم واقع شدن کاندیدایشان در عرصه رسانه‌ای بودند و نسبت به یک طرفه عمل کردن صدا و سیما و سایر رسانه‌ها معترض شدند، مجموعه آقا محسن رضایی بود. هیچ یک از کاندیداها نگفتند فلان جا دارد به ما ظلم می‌شود و فقط آقای رضایی، از جمله در همان روز پنج شنبه‌ قبل از انتخابات، تحلیلی در تابناک تنظیم و منتشر شده بود که جمع بندی تحلیل این بود که همه رسانه‌های رسمی و غیر رسمی و دولتی و خصوصی کشور در خدمت بقیه کاندیداها هستند و آقای محسن رضایی مظلوم واقع شده‌اند. اگر فرصت اجازه می‌داد می‌توانستیم همین جا لیست کنیم. سردبیر تابناک: چه چیزی را لیست کنید؟ سردبیر الف: لیست کنیم سایت‌هایی را که در چارچوب تبلیغات آقای رضایی مشغول بودند؛ مثل تابناک، فریادگر و... . سردبیر تابناک: فقط یک سایت را به غیر از تابناک می‌گویید که من اولین بار است نام این سایت را می‌‌شنوم! مجری: من هم اولین بار است که می‌‌شنوم! سردبیر الف: شما محتوای آن را ببینید و امثالهم! بعضی کاندیداهای دیگر، عرصه فضای مجازی را جدی گرفته بودند و سایت‌های زیادی هم راه اندازی کرده بودند. کاش آقای رضایی هم ستادشان را مأمور می‌کردند که به جای اینکه یک سایت خبری-تحلیلی را در این عرصه هزینه کنند، سایت‌های بیشتری راه‌اندازی کنند و حضور پررنگ‌تری در فضای مجازی داشته باشند. عرض من به این برمی‌گشت که این میراث ارزشمند رسانه‌ای را خرج یک مقطع انتخابات نکنیم و فکر می‌کردم با شما هم عقیده‌ایم که این را برای یک شخص و یک اسم هزینه نکنیم. اگر شما قبول ندارید و فکر می‌‌کنید لازم بود این هزینه صورت گیرد، بحث نیست. سردبیر تابناک: نه! من در اینجا اختلافی که با شما دارم این است که شما یک اتفاق را در یک بافت و سیاق خاص تحلیل نمی‌‌کنید. ممکن است ما تئوریک و نظری به این نتیجه برسیم که هزینه کردن یک رسانه در یک ایام خاص به نفع یک جریان خاص، اشتباه است! می‌‌‌پذیرم! با هم اتفاق نظر داریم ولی این را باید در یک سیاق خاص تعریف کنیم و شما نمی‌روید در خلاء این را تحلیل کنید! سردبیر الف: نه! ما در فضای انتخابات تحلیل می‌‌کنیم! حتی از آن هم بسته‌تر! ما داریم درباره پنج شنبه قبل از انتخابات بحث می‌‌کنیم! سردبیر تابناک: یک زمانی قدرت رسانه در دست شماست و نه شخصا، بلکه با یک تحریریه، با مجموعه‌ای از کارشناس به این نتیجه می‌رسید که باید صدای محروم شنیده شود. وظیفه رسانه مگر غیر از این است؟ یعنی شما می‌خواهید واسطه صدای مردم و آن کسانی که می‌خواهند صدایش را بشنوند، باشید. ما به این نتیجه رسیدیم که صدایش شنیده نمی‌شود و ابزار آن تابناک است؛ پس به خاطر همان مخاطب صدایش باید شنیده شود! همان مخاطبی که از من تقاضا می‌کرد و می‌گفت: چرا شما ساکت نشسته اید؟! چرا صدای فلانی را به گوش مردم نمی‌رسانید؟! چرا فیلم‌هایی که درد و محرومیت مردم را نشان می دهد، سانسور می‌شود؟ برخی سایت‌های اقماری می گفتند سیاه نمایی! در جواب عده‌ای که می‌گفتند در این فیلم‌ها سیاه‌نمایی می‌شود، باید بگویم سیاه‌نمایی چیست؟! این‌ها درد مردم است و درد مردم باید دیده و بیان شود. ما رسالت خودمان را در انتخابات تعریف کرده بودیم. سردبیر الف: یعنی در ایام انتخابات فقط آقای رضایی درد مردم را می‌گفت؟ سردبیر تابناک: ما به این نتیجه رسیدیم. شما از بین مجموعه کاندیداهای انتخابات، می‌خواهید یک نفر را به مردم معرفی کنید که بر اساس دلایل متقن به این نتیجه رسیدند که حلال مشکل تا حدی ایشان است و هیچ کس هم اعتقاد نداشت مطلقاً ایشان مشکلات را حل می‌کند ما می‌گوییم ایشان درد را شناخته است. من معتقدم خیلی از کاندیداها درد را نشناخته بودند! کسی که می‌خواهد مشکل را حل کند باید درد را بشناسد. چه اشکالی دارد که یک رسانه، درد مردم را منتقل کند؟ تلقی سیاه نمایی می‌شود؟ بگذارید بشود! اتفاقا از سیاست‌های ما این است که از این به بعد درد مردم را در سایت بگذاریم. سردبیر الف: فکر نمی‌کنم این که همه کاندیداها به نفع آقای رضایی کنار کشیده‌اند، ارتباطی به درد مردم داشته باشد! مجری: جناب آقای خاکسار! شما در واقع آن موضوع را به عنوان یک مصداق اشتباه بیان کردید و بعد گفتید که تابناک خرج آقای رضایی شده است. ایشان هم پذیرفتند که خطا کرده‌اند و ما دیگر بحثی روی آن موضوع نداریم. از این خطاهای سطحی که بگذریم، در رابطه با آقای رضایی هم گفتند که معتقدند که باید این اتفاق می‌افتاد و اصلا رسالت تابناک این بوده که این کار انجام بشود. این موضوع، تفاوت اندیشه‌ی بنیادینی است که وجود دارد! شما می‌گویید که رسانه برای مخاطب است و نباید به این گونه برای یک فرد یا جریان خاص هزینه شود و ایشان می گویند که ما اصلا هستیم برای این که این چنین کاری بکنیم. این اختلاف نظری است که بینندگان و مخاطبین مناظره باید ببینند و اندیشه درست‌تر و به حق نزدیک‌تر را انتخاب کنند. به نظر می‌رسد که تازه، به مباحث اصلی رسیده‌ایم اما وقت برنامه به اتمام رسیده است! از شما میهمانان عزیز کمال تشکر را داریم و از شما قول می‌گیریم که در برنامه‌های بعدی هم در خدمت شما باشیم. از شما بییندگان عزیز هم بابت تماشای این مناظره، کمال تقدیر و تشکر را داریم. و السلام علیکم و رحمه الله. ]]> سياسی Thu, 25 Jul 2013 06:28:45 GMT http://azadandishan.com/vdci2.artt1azccb.html ایزدی: آیت الله منتظری، هیچگاه با امام درگیر نشدند. //نمین: چرا شما سعی دارید دلیل اصلی رودررویی آقای منتظری با امام را پنهان دارید؟ http://azadandishan.com/vdci2.aztt1arccb.html ]]> سياسی Tue, 23 Jul 2013 04:21:36 GMT http://azadandishan.com/vdci2.aztt1arccb.html